.mud-table {
    width: 100%;
}

.column-1x {
    width: 45px;
}

.column-2x {
    width: 90px;
}

.column-3x {
    width: 120px;
}

.column-4x {
    width: 150px;
}

.column-5x {
    width: 180px;
}

.column-6x {
    width: 210px;
}

/* ***************************************** */

.text-small-1x {
    font-size: .6875rem;
}

.text-small-2x {
    font-size: .625rem;
}

/* ***************************************** */

.ActionColor {
    background-color: #fff8e9;
    border-color: #ffcd65;
}

/* ***************************************** */

.mud-table-sticky-header * .mud-table-root .mud-table-head * .mud-table-cell {
    text-align: center !important;
    vertical-align: middle !important;
    /* border: 1px solid #c4c4c4 !important;*/
    font-size: 0.8em;
    color: var(--mud-palette-primary);
}

table td {
    text-align: center !important;
    vertical-align: middle !important;
    font-size: .625rem;
}

/* روی صفحه (۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶): خانه‌ی جدول اندازه را از خودِ جدول بگیرد، نه ۱۰ پیکسلِ بالا.
   قاعده‌ی بالا هر اندازه‌ای را که صفحه روی <table> گذاشته بود می‌بلعید (پنجره‌ی «پارت ۵۷»: جدول
   ۰٫۹۲rem بود، متن ۱۰ پیکسل ماند). پیش‌فرضِ جدول = نامِ جدولِ فشرده‌ی سلیقه (--gta-fs-name، ۱۴٫۵).
   :where ویژگی را صفر نگه می‌دارد تا اندازه‌ی خاصِ هر صفحه همچنان برنده باشد.
   چاپ عمداً دست نمی‌خورد: قابِ چاپ (html.gta-print-doc) و @media print همان قاعده‌ی بالا را دارند. */
@media screen {
    :where(html:not(.gta-print-doc)) table {
        font-size: var(--gta-fs-name, 0.9rem);
    }

    :where(html:not(.gta-print-doc)) table td {
        font-size: inherit;
    }
}

/* ***************************************** */